Kierkegaard vertelde ooit over een reiziger die onderweg naar een dorp zijn weg geblokkeerd zag door een berg. Dus hij ging zitten wachten tot de berg opzij zou gaan. Jaren later zat hij daar nog, oud en witharig, te wachten. Nog lang nadat hij gestorven was werd hij door de dorpelingen herinnerd als 'de man die wachtte tot de berg opzij zou gaan.'

Met dit verhaal wil Kierkegaard zeggen dat God geen bergen verplaatst (of beurzen laat crashen, om maar iets te noemen); wij beklimmen bergen met de hulp van God. Ga dus niet naar Hem op zoek, of naar Zijn agent, daar buiten ergens. Zoek naar Hem binnen in jezelf en gebruik Zijn ogen om nieuwe aspecten van jezelf te ontdekken waarvan je niet wist dat je ze bezat.

Uit: "Waiting for the mountain to move, reflections on work and life" van Charles Handy